เก็บความฝัน ใส่กระเป๋า
วางความเหงา ไว้ซะก่อน
หอบภาระ เอาไว้ใต้หมอน
ก่อน หลับตา
พยายามเฮ็ดตามความฝัน
มั่นใจว่าสิเก็บเงินทองให้ได้
ราคาข้าว มันได้บ่หลาย
บ่พอใช้จ่ายยามเจ็บเป็นเอ็นอุ่น
สิ่งที่หวัง ที่เฮาคิดต่อ
กะมาพบพ้อ แต่แนวบ่ดี
ลูกถูกเขาต้ม กะเลยหลบหนี
หลายปีบ่ได้ติดต่อ
จนมาฮอดมื้อสิกลับคืน
เมือเฮือนซานบ้านซ่อง
เตรียมการ์ดวันแม่
สอดใส่เป็นทอง ว่าสิคล้องคอเพิ่น
แต่สวรรค์ ซ่างมาโหดร้าย
พรากความฝัน ของลูกไปไสละน้อ
แม่ เอ๋ยแม่ ได้ยินเสียงลูกบ่แม่
ลูกคืนนามาหาฮักแท้ มาหาแม่แล้วเด้อ
แม่. เอ๋ยแม่ ลูกขอโทษเด้อแม่
บุญชาตินี้ คือน้อยคักแท้
คืนมาได้กอดอิแม่ แค่ร่างไร้วิญญาณ
ชีวิตของเฮานี้ มีก่อเกิด มีสลาย
จากเป็นหรือจากตาย
ก็จากไป วันยังค่ำ ก็จากไป วันยังค่ำ
บัดนี้ โอ้โอ้ว อันละหน่า
อันว่าชีวิตนี้ มันมีมือดับสูญ
มันบ่พูลบ่เพิ่มคือคราวเริ่มดอกก่อมา
ถึงเวลามาฮอด บ่ว่าน้อยว่าใหญ่
บ่ว่าหนุ่มว่าเฒ่า
ถึงคราวแล้วต้องกล่าวลา
กลับคืนนามาแล้ว มาแก้ฝันให้อีแม่
แม่กะดีใจแล้ว เห็นลูกน้อยเจ้าอ่วยคืน
คราวแต่ยืนถ่าเจ้า แม่ฮำฮอนฮอดบ่ส่วง
ห่วงเจ่าหลายลูกหล่า
คืนมาแล้วจังส่วงเซ่า
ฮักเจ่าหลายเด้
เอ่ เอ้ เอ่ เอ้ เอ่ หล่า
แม่ เอ๋ยแม่ ลูกขอโทษเด้อแม่
บุญชาตินี้ คือน้อยคักแท้
คืนมาได้กอดอิแม่
แค่ร่างไร้วิญญาณ
ชีวิตของเฮานี้ มีก่อเกิด มีสลาย
จากเป็นหรือจากตาย
ก็จากไปวันยังค่ำ
ก็จากไปวันยังค่ำ
ชีวิตของเฮานี้ มีก่อเกิด มีสลาย
จากเป็นหรือจากตาย
ก็จากไปวันยังค่ำ
ก็จากไป วันยังค่ำ